Gesloten tijd, de echte betekenis

Ik kan het wiel opnieuw uitvinden, maar op deze pagina stond het naar mijn mening prima omschreven.

Klik hier voor een artikel over hoe je de gesloten tijd door kan komen.

En hier voor een column van Lebbis over gesloten tijd.

Op de valreep...

Met de gedachte in ons achterhoofd, dat er nog geen vis in 2010 gevangen was, moest het er vandaag maar eens van komen. Samen met Pa op pad met achterin de auto het bootje en alles wat erbij hoorde. Erg luxe wanneer je binnen 8 minuten op je stek arriveert. Bij aankomst al aardig wat statische vissers en een bootje wat net de kant op werd getrokken. Na 10 minuten lagen we helemaal in en konden de hengels uit. De dieptemeter geeft een constante diepte aan tot een meter op 5 uit de kant, daarna loopt het op naar zo'n 60 cm aan de kanten. Het midden is overigens zo'n 1,80 meter.

De eerste speters vallen en de wind steekt behoorlijk op. Na een half uur hangt de eerste snoek eraan. De meetlat laat nog net zien dat het ongeveer 65 cm is, voordat de snoek na een klapper het water in glijdt. Da's mooi, we gaan vol vertrouwen verder.

In een behoorlijke buitenbocht (ja, wij pakken hem wel!), zie ik op de dieptemeter een groot talud ontstaan. Het is hier op sommige plekken minder dan een meter diep en ik ben benieuwd hoe de binnenbocht er uit ziet. Ik stuur de boot net voor het 'pionnetje' naar de binnenbocht en dit blijkt bij ons een goede keuze. Nog op het talud klapt er een mooie snoek op die zich behoorlijk verzet. De wind speelt met het bootje en ik heb moeite om op deze open vlakte het bootje uit het riet te houden. Toch maar even richting de overkant, dan hebben we even de tijd om de snoek op ons gemakje te onthaken. Na een fotootje even op de meetlat en deze geef 69 cm aan. Een mooie dikke jongen, die overigens behoorlijk is gegrepen, gaat er als een speer vandoor.

Pa loopt het laatste stukje en ik tuf nog even door. In tegenstelling tot het begin van de middag is het nu helemaal windstil en het water is als een spiegel. Op de valreep van de middag pak ik nog een snoekje van 51 cm en Pa schiet wat foto's vanuit de rietkraag. Niet alleen op de valreep van de middag maar dus ook op de valreep van het snoekseizoen weten we toch nog drie snoeken te vangen. Binnenkort een artikeltje over hoe het nu werkelijk zit met de 'gesloten tijd'. Wat mag nu wel en wat mag niet.

Hagel, Oude Dozen en een Schrale 'Troost'!

Sportvissend Nederland raakt gefrustreerd en de schaatsende visser al helemaal. Het is allemaal net niets… Het ijs is te waardeloos om er ook maar een stap op te zetten en een dun vliesje ijs maakt het voor de hengelaar ook al onmogelijk, tenzij je een schot hagel van een fanatieke Molentochter in je achterste of nog erger in je vis(ijsbreker)boot wil ontvangen.

Op welke vissite je ook komt, of er wordt geteerd op oud materiaal (‘Uit de oude doos’) of de site staat stil. Die ‘kerstgroetjes’ of ‘kerstpuzzeluitslagen’ heb ik nu wel weer gezien. Natuurlijk, ik maak mezelf er ook ‘schuldig’ aan. Wat blijkt; die oude doos blijkt werkelijk onuitputtelijk… Ach, hebben we in ieder geval nog een reden om ‘nooit’ vertoond materiaal te delen of om die ene glorieuze vangst weer eens in de spotlights te zetten.

Maar ja, nog steeds vliegen de sneeuwvlokken met grote regelmaat om je oren (wat natuurlijk wel mooie plaatjes oplevert). Het worden in ieder geval geen visplaatjes… En dan nog wat… Wat nou smeltende poolkap? Er ontstaat er hier zo langzamerhand één! Nog twee van deze winters en we vissen ’s zomers op zout binnenwater. Al het strooizout moet tenslotte ergens heen. Het mooie is dan wel weer dat de binnenwateren ook niet meer dicht vriezen. Heerlijk hoor, al die schrale ‘troosten’… Ik krijg zelf een schrale ‘troost’ van het zitten op mijn luie achterste. Maar er is een sprankje hoop… de knoppen staan alweer in de bomen, de eerste voorjaarszonnestralen, lente kriebels!

Ho, STOP! Knoppen in de bomen, voorjaarszonnestralen, lentekriebels… Het aaien met mijn cursor over de tijd rechts onderin mijn beeldscherm, doet mijn adem stokken. Donderdag 25 februari 2010 staat er. Ik moet mijn eerste vis van 2010 nog vangen en de gesloten tijd breekt na dit weekend aan. Er zit niets anders op dan nog maar wat uurtjes te pakken, zolang het nog kan.

Leo

Het eeuwige leven

Klik hier voor de laatste column van Lebbis uit het Visblad.

Daar stond ik dan. Tot over mijn middel in een smoezelige zijtak van de Amazonerivier. Op een plek waar we twee uur geleden piranha’s als aas hadden gevangen. In gevecht met een enorme arapaima....

...Er zwommen kaaimannen. Die waren alleen ’s nachts actief. Zei de gids. Maar de piranha’s zijn het gevaarlijkst...

Lees verder

Film Ierland 2009

Tja... met al dat ijs, zowel in de sloot als op TV in Vancouver, heb je eindelijk weer eens tijd om wat achterstallig onderhoud te doen. Bij deze een filmpje van onze trip naar Ierland met veel bekende foto's, maar ook behoorlijk wat beeldmateriaal waar je bijna zeeziek van wordt.

Uit de Oude Doos... Snoekbaars 80 cm 12,6 Pond

Op Zoek naar METERSNOEK – Deel 6

‘Riviersnoeken’

Een virus
Op 10 oktober 1998 sloeg het Snoekvirus toe. Ik had de zomer ervoor weer eens gevist sinds dat ik een jaar of tien was. En op deze historische 10-10-98, ruim 10 jaar later, ben ik onbeschermd blootgesteld aan, het oh zo agressieve virus: 'Esox Lucius'. Ik ving een Snoekje van 45 cm en was er erg blij mee, niet wetende wat voor gevolgen deze ene vangst zou hebben voor de toekomst.

Met deze snoek verspreidde het virus zich
Maanden met de ‘r’
Het virus breidde zich behoorlijk uit, vooral in de maanden met de ‘r’ had ik er veel ‘last’ van. In maart werd het virus wat minder en in september begon het weer behoorlijk op te spelen. Het vreemde was ook weer dat de vangst van een Snoek het virus juist agressiever maakte. Ik wilde graag nog een Snoek vangen en natuurlijk het liefst iets groter. Toen kwamen de 90-ers in beeld. Al redelijk vroeg binnen mijn Snoekcarrière wist ik er één te vangen, maar een evenaring liet lang op zich wachten. Na verschillende 90-ers en in september 2009 een exemplaar van 99 cm, wordt het nu tijd voor een Metersnoek.

Weerstand
Binnenkort zal de ‘Effectieve-Metersnoek-Uren-Teller’ weer een aantal uren omhoog gaan. Al jaren, en dat zijn er waarschijnlijk al tien, moet ik van vismaat Wesley horen, dat de grote Snoeken op de rivier zitten. En al die jaren heb ik weerstand gehad om deze strijd aan te gaan, maar volgende week moet ik eraan geloven. Met een geplande voersessie van een paar dagen op de rivier, zullen we op dag vier een aantal uur gaan zitten.

Ik heb me afgevraagd waar de weerstand vandaan komt. Waarom ben ik niet eerder op deze manier de strijd met grote Snoek aangegaan en waarom ben ik niet eerder een offensief gestart tegen Wesley z’n heilige overtuiging. Natuurlijk hoop ik dat Wesley gelijk heeft en dat we de eerste sessie een Snoek van 70 cm vangen om vervolgens door te gaan naar groter… Maar ik weet ook dat Riviervisserij enorm taai kan zijn. Daarnaast weet ik zo weinig van Riviersnoek, dan alleen maar vage geruchten. Kortom ik ben bang, bang voor een teleurstelling. Maar ik ben ook weer verwachtingsvol, stel je voor…

2010 wordt het jaar
De knoop is dus doorgehakt, al een paar maanden geleden, met de start van ‘Op Zoek naar Metersnoek’. Een onverwachte 99-er stelde me daarnaast ook weer wat gerust; ‘de topper voor 2009 is binnen’. Daarnaast kijk ik ook terug op een succesvol jaar, met mooie en bijzonder vangsten, de kaart zegt genoeg.
Maar nu zijn we aangeland in 2010, de ‘Effectieve-Metersnoek-Uren-Teller’ staat al een tijdje op 8 uur en misschien wel met voorbedachten rade. 2010 gaat het jaar worden, waarin de eerste Metersnoek op het droge komt. Ik raak steeds meer overtuigd van de tactiek die we gaan toepassen en bovenal; de stek waar we de strijd aangaan.

Statisch
We gaan dus statisch Riviersnoeken. Ofwel, Snoeken op de karpermanier… Karperhengels, piepers, hoge steunen in het water, op de bodem, alleen dan met dood aas i.p.v. boilies. Deze week heb ik twee zakken met ingevroren Sardines gekocht, daarnaast heb ik nog wat Voorns en Baarzen in de vriezer liggen. Wesley beschikt nog over wat Wijting, kortom een mooie cocktail om te voeren. Tevens brengen we nog een bezoek aan de markt voor wat Makreel. Met allebei twee hengels kunnen we een behoorlijk gebied bevissen waar we in de dagen ervoor stukjes vis hebben voorgevoerd.

Tegen de avond
De contacten die ik niet heb, heeft Wesley wel. En met contacten bedoel ik mensen die zelf op de rivier met resultaat snoeken. Zo'n persoon kan je overtuigen en motiveren. De schemering schijnt ook een prima moment te zijn om een aanbeet te verwachten. In de loop van de middag zullen we dus op pad gaan en begin van de avond houden we het voor gezien. Met de kou in het vooruitzicht is dat denk ik maar goed ook. De voorbereidingen zijn in gang gezet, de teller staat op 8 uur, nog 42 te gaan, het aantal metersnoeken staat op nul!

Leo