Op Zoek naar METERSNOEK – Deel 6

‘Riviersnoeken’

Een virus
Op 10 oktober 1998 sloeg het Snoekvirus toe. Ik had de zomer ervoor weer eens gevist sinds dat ik een jaar of tien was. En op deze historische 10-10-98, ruim 10 jaar later, ben ik onbeschermd blootgesteld aan, het oh zo agressieve virus: 'Esox Lucius'. Ik ving een Snoekje van 45 cm en was er erg blij mee, niet wetende wat voor gevolgen deze ene vangst zou hebben voor de toekomst.

Met deze snoek verspreidde het virus zich
Maanden met de ‘r’
Het virus breidde zich behoorlijk uit, vooral in de maanden met de ‘r’ had ik er veel ‘last’ van. In maart werd het virus wat minder en in september begon het weer behoorlijk op te spelen. Het vreemde was ook weer dat de vangst van een Snoek het virus juist agressiever maakte. Ik wilde graag nog een Snoek vangen en natuurlijk het liefst iets groter. Toen kwamen de 90-ers in beeld. Al redelijk vroeg binnen mijn Snoekcarrière wist ik er één te vangen, maar een evenaring liet lang op zich wachten. Na verschillende 90-ers en in september 2009 een exemplaar van 99 cm, wordt het nu tijd voor een Metersnoek.

Weerstand
Binnenkort zal de ‘Effectieve-Metersnoek-Uren-Teller’ weer een aantal uren omhoog gaan. Al jaren, en dat zijn er waarschijnlijk al tien, moet ik van vismaat Wesley horen, dat de grote Snoeken op de rivier zitten. En al die jaren heb ik weerstand gehad om deze strijd aan te gaan, maar volgende week moet ik eraan geloven. Met een geplande voersessie van een paar dagen op de rivier, zullen we op dag vier een aantal uur gaan zitten.

Ik heb me afgevraagd waar de weerstand vandaan komt. Waarom ben ik niet eerder op deze manier de strijd met grote Snoek aangegaan en waarom ben ik niet eerder een offensief gestart tegen Wesley z’n heilige overtuiging. Natuurlijk hoop ik dat Wesley gelijk heeft en dat we de eerste sessie een Snoek van 70 cm vangen om vervolgens door te gaan naar groter… Maar ik weet ook dat Riviervisserij enorm taai kan zijn. Daarnaast weet ik zo weinig van Riviersnoek, dan alleen maar vage geruchten. Kortom ik ben bang, bang voor een teleurstelling. Maar ik ben ook weer verwachtingsvol, stel je voor…

2010 wordt het jaar
De knoop is dus doorgehakt, al een paar maanden geleden, met de start van ‘Op Zoek naar Metersnoek’. Een onverwachte 99-er stelde me daarnaast ook weer wat gerust; ‘de topper voor 2009 is binnen’. Daarnaast kijk ik ook terug op een succesvol jaar, met mooie en bijzonder vangsten, de kaart zegt genoeg.
Maar nu zijn we aangeland in 2010, de ‘Effectieve-Metersnoek-Uren-Teller’ staat al een tijdje op 8 uur en misschien wel met voorbedachten rade. 2010 gaat het jaar worden, waarin de eerste Metersnoek op het droge komt. Ik raak steeds meer overtuigd van de tactiek die we gaan toepassen en bovenal; de stek waar we de strijd aangaan.

Statisch
We gaan dus statisch Riviersnoeken. Ofwel, Snoeken op de karpermanier… Karperhengels, piepers, hoge steunen in het water, op de bodem, alleen dan met dood aas i.p.v. boilies. Deze week heb ik twee zakken met ingevroren Sardines gekocht, daarnaast heb ik nog wat Voorns en Baarzen in de vriezer liggen. Wesley beschikt nog over wat Wijting, kortom een mooie cocktail om te voeren. Tevens brengen we nog een bezoek aan de markt voor wat Makreel. Met allebei twee hengels kunnen we een behoorlijk gebied bevissen waar we in de dagen ervoor stukjes vis hebben voorgevoerd.

Tegen de avond
De contacten die ik niet heb, heeft Wesley wel. En met contacten bedoel ik mensen die zelf op de rivier met resultaat snoeken. Zo'n persoon kan je overtuigen en motiveren. De schemering schijnt ook een prima moment te zijn om een aanbeet te verwachten. In de loop van de middag zullen we dus op pad gaan en begin van de avond houden we het voor gezien. Met de kou in het vooruitzicht is dat denk ik maar goed ook. De voorbereidingen zijn in gang gezet, de teller staat op 8 uur, nog 42 te gaan, het aantal metersnoeken staat op nul!

Leo

Oudejaarsdag met Foie Gras én Verse Vis!

Vandaag met Chris het jaar uit wezen hengelen. Goed ingepakt stonden we aan de waterkant. Het vuurwerk in de verte is zeker op deze stek geen vreemd geluid, er wordt hier regelmatig gejaagd. Zo werd er een aantal jaar geleden een eend, op nog geen 10 meter afstand, door een jager uit de lucht geschoten. Gelukkig stond ik aan dezelfde kant als de jager...

Alles stond vandaag in het teken van de feestdagen... en vooral de diervriendelijkheid. Zelfs de ganzenpaté kwam aangezwommen, maar moest niet zo veel van de mens hebben. Schijnbaar zit het in hun genen en weten ze dat veel van hun neefjes en nichtjes tot aan de feestdagen behoorlijk wreed worden volgepompt met een trechter voer. De 'liefhebber' kan hier klikken voor de beelden. De beelden zijn overigens wel behoorlijk shocking... maar je eet nooit meer Paté, dat wel!!

Met een vishengel in de hand, zal ik volgens Marianne Thieme van de Partij Van De Dieren waarschijnlijk wel in het zelfde rijtje staan als de bovengenoemde Jager én Foie Gras-producent (je weet wel... die van de ganzen). Hoe vreemd het voor een DierenActivist ook zal klinken, vind ik heel veel zaken van de PVDD goed. Zo goed én vooral interessant dat ik hier hun link plaats.

Maar... hoe lief of wreed is de dierenwereld eigenlijk? Ook daar waren we deze middag getuigen van. Uiteindelijk sloeg deze Snoek van 71 cm toe. We besloten allebei nog 5 keer in te gooien. "Laatste keer...", riep ik nog tegen Chris. En ja hoor... raak!

Hmm... ik heb wel eens fraaiere Snoeken gevangen. Niet om respectloos over deze geweldige jager te schrijven, maar hij zag er gehavend uit. De foto beter bekijkend heeft naar mijn idee een soortgenoot deze jongen behoorlijk te pakken genomen. Een oudere wond blijft ook niet onopvallend op zijn rug achter...

Tussen de knallen door, die honden met de staart tussen de benen doen lopen... en leven er uberhaupt wel vogels op 31 december op deze aardkloot... toch nog een vangst op oudejaarsdag.

Een mooie afsluiting van 2009 én op naar een Diervriendelijk Ganzenpatéloos Visrijk 2010.

Leo

Bijschriften bij foto's weer bijgewerkt!!

Zo af en toe doe ik weer eens wat bijschriften... Inmiddels t/m 2004 (incl. Roemenië) bijgewerkt. Alleen nog maar 2005 - 2006 - 2007 - 2008 - 2009 .....

Nieuwjaarskaart Nr.10

Ja ja... hij is weer de deur uit... Nieuwjaarskaart nr. 10. Een soort Jubileum, dus ook maar een bijzonder exemplaar, een dubbele!

Uiteraard de beste vangsten voor 2010!

Voorkant

Binnenkant 1

Klik hier om alle nieuwjaarskaarten te bekijken

Nu ook alle achter- en binnenkanten!!

Poldersnoeken

Al een aantal weken hadden we het al een beetje in ons hoofd, om eens wat polderstekken af te struinen. Vandaag moest het er maar eens van komen. Eén zo’n stek was een brede sloot tussen Papendrecht en Oud-Alblas. Halverwege de Veerweg geparkeerd voor een inrit van een weiland. Een snijdend windje uit het Noorden maakte het aangenaam snoekweer. De handschoentjes zonder toppen werden voor het behaaglijke gevoel toch maar aangetrokken en de muts zat tot ver over de oren. De eerste aanblik over het slootje deed wel een snoekje vermoeden, maar na een aantal worpen bleek dat het hier ging om een slootje van zo’n 30 tot 40 cm diepte… op zich niets mis mee, maar na een kwartiertje werpen en de bodem te hebben bekeken (het was best helder) toch maar doorgegaan naar stek 2.

Hier wat meer rommel, maar met zijn grillige kanten, overhangende bomen, duikers, bruggetjes en mooie kleur water, kregen we zin in deze sloot. Na een bord ‘verboden te vissen’ kozen we toch voor de andere kant van de weg en dat was maar goed ook, want na 5 minuten was het raak voor Chris. Een snoek uit de wateren van z’n snoekverleden. Een mooie snoek van 61 cm werd onder een duiker vandaag getrokken en belande op de gevoelige (digitale) plaat.

Het water werd ook verderop weer wat ondieper en daarom kozen we het laatste uurtje voor wat stekjes in Papendrecht. Aangekomen zag ik bij de eerste worp al een snoek de blinker missen. Bij de tweede worp hing hij er even aan en bij de derde was het een meter of twee voor de kant raak. Kraakhelder water zorgt voor een leuk minispektakel met een snoekje van 38 cm in de hoofdrol.

Nog even naar de laatste stek van de dag. Wanneer deze stek loopt, dan kan je gerust een paar 70-ers in een uurtje pakken. Tot nu toe alleen een week of twee geleden de eerste. Vandaag bleef het alleen bij een laag kippenvel en een enigszins versnelde hartslag, toen zo’n exemplaar een meter of twee voor de kant de blinker greep. Een mooie grote kop draaide boven water om (gaf nog net geen knipoog) en liet me, nadat ik had aangeslagen, beteuterd staan…. Dat laatste natuurlijk niet, schitterend om zo de activiteit van dit beest te ervaren. Je schrikt je helemaal rot. Dit in tegenstelling tot een aanbeet op een meter of tien afstand.

Afijn, een koude actieve middag met slechts 2 snoekjes, waaronder Chris z’n eerste sinds jaren. Op naar de kerstvakantie… 2 weken vrij… en hopelijk geen ijs !!!

Een snelle start... een lang verwacht vervolg... en een 'kapitaal' einde !!

Vandaag met Chris wat stekjes afgestuind. Afgesproken bij het politiebureau en bij worp twee was het meteen raak. Een snoek van 55 cm was de klos... dat beloofd wat! 10 meter later wederom een snoek op mijn blinker, helaas... gemist! Met zo'n snelle start mag je heel wat verwachten in een paar uurtjes.

Het bleef uit, ruim anderhalf uur, geen tikkie. Na een aantal buien en een behoorlijk opstekende wind was het uiteindelijk weer raak. Een mooie aanbeet met een snoek van 75 cm als resultaat.

Nog drie worpen voor Chris, altijd aardig om het nabije einde aan te kondigen. Hoe vaak het me al niet met Dirk is overkomen, dat we besluiten om allebei nog 5 keer in te gooien voordat we verkassen of naar huis gaan... waarbij we in de laatste of één na laatste worp nog een mooie snoek haken. Afijn, Chris zijn laatste worp levert ook nog een aanbeet op. Helaas schiet de snoek een meter of twee voor de kant los. Een schrale troost is, dat het geen 80-er was...

Chris gaat er vandoor en ik besluit om nog één slootje te pakken. Hier weet ik een 'kapitale' snoek van wel 34 cm te vangen.

Het struinen kan beginnen...

Tijdens een kort bezoek (3 dagen excl. 2 reisdagen) aan Nederland toch nog kans gezien een paar uurtjes met pa te gaan snoeken. We besluiten wat slootjes in papendrecht af te lopen met ieder een spinhengeltje voorzien van een blinkertje.

Erik het zoontje van zus Anna zou en moest even komen kijken, dus kiezen we ervoor om direct thuis over te steken en in aanliggende slootje wat te gooien. Erik was met Anna nog niet aanwezig of ik had de eerste al te pakken, een leuk snoekje van 54 cm.

We liepen het slootje verder uit, waarbij pa er een verspeelde en ik zelf nog een volger had, die helaas niet in het draaiend metaal (tr)hapte. In een volgend slootje was het voor mij al snel weer raak met een snoekje van 45 cm. Nog geen 3 worpen verder was het vlak voor de kant weer raak. Een mooie snoek van 73 cm zat maar net gehaakt aan het andere eind van de lijn. Toch kwam ook deze op de kant en werd z.s.m. weer gereleased.

Even verderop hapte nog een snoek toe, die alweer na een aantal seconden zijn eigen vrijheid opeiste en mijn teller jammer genoeg op 3 stuks liet staan.

Ondertussen begon het ietwat te regenen, maar we besloten toch nog wat verder te proberen. In een slootje waar Leo al zeer regelmatig mooie 70-ers wist te vangen, haakte ik nog een kleine snoek die zo ingehuurd kon worden in het Russisch Staats circus. De sprongen en capriolen die deze maakte waren eigelijk gewoon lach wekkend en ik vond het dus geen probleem toen deze zichzelf bevrijdde. Als we net als in de "karperwereld" onze gevangen snoeken een naam gaan geven dan was dit HOEDINI geworden.

We liepen nog een 200 meter sloot verder en besloten toen terug naar huis te gaan, er stond namelijk nog een en ander op het programma vanwege de verjaardag van Ben.

De dag werd afgesloten met de film 2012, wel als het waar is wat er in die film gebeurt dan stop ik nu met alles wat ik nog op deze aardbol moet uitvreten en ga direct proberen die dikke metersnoek te vangen want dan is "time very short" en die metersnoek heb ik nog niet.

Intussen weer terug in Roemenie, Nederland zal er wel niet meer inzitten van dit jaar. Ik ga zeker proberen om hier nog wat uurtjes aan de waterkant te vertoeven.

MZL. Dirk