Nieuwjaarskaart Nr.10

Ja ja... hij is weer de deur uit... Nieuwjaarskaart nr. 10. Een soort Jubileum, dus ook maar een bijzonder exemplaar, een dubbele!

Uiteraard de beste vangsten voor 2010!

Voorkant

Binnenkant 1

Klik hier om alle nieuwjaarskaarten te bekijken

Nu ook alle achter- en binnenkanten!!

Poldersnoeken

Al een aantal weken hadden we het al een beetje in ons hoofd, om eens wat polderstekken af te struinen. Vandaag moest het er maar eens van komen. Eén zo’n stek was een brede sloot tussen Papendrecht en Oud-Alblas. Halverwege de Veerweg geparkeerd voor een inrit van een weiland. Een snijdend windje uit het Noorden maakte het aangenaam snoekweer. De handschoentjes zonder toppen werden voor het behaaglijke gevoel toch maar aangetrokken en de muts zat tot ver over de oren. De eerste aanblik over het slootje deed wel een snoekje vermoeden, maar na een aantal worpen bleek dat het hier ging om een slootje van zo’n 30 tot 40 cm diepte… op zich niets mis mee, maar na een kwartiertje werpen en de bodem te hebben bekeken (het was best helder) toch maar doorgegaan naar stek 2.

Hier wat meer rommel, maar met zijn grillige kanten, overhangende bomen, duikers, bruggetjes en mooie kleur water, kregen we zin in deze sloot. Na een bord ‘verboden te vissen’ kozen we toch voor de andere kant van de weg en dat was maar goed ook, want na 5 minuten was het raak voor Chris. Een snoek uit de wateren van z’n snoekverleden. Een mooie snoek van 61 cm werd onder een duiker vandaag getrokken en belande op de gevoelige (digitale) plaat.

Het water werd ook verderop weer wat ondieper en daarom kozen we het laatste uurtje voor wat stekjes in Papendrecht. Aangekomen zag ik bij de eerste worp al een snoek de blinker missen. Bij de tweede worp hing hij er even aan en bij de derde was het een meter of twee voor de kant raak. Kraakhelder water zorgt voor een leuk minispektakel met een snoekje van 38 cm in de hoofdrol.

Nog even naar de laatste stek van de dag. Wanneer deze stek loopt, dan kan je gerust een paar 70-ers in een uurtje pakken. Tot nu toe alleen een week of twee geleden de eerste. Vandaag bleef het alleen bij een laag kippenvel en een enigszins versnelde hartslag, toen zo’n exemplaar een meter of twee voor de kant de blinker greep. Een mooie grote kop draaide boven water om (gaf nog net geen knipoog) en liet me, nadat ik had aangeslagen, beteuterd staan…. Dat laatste natuurlijk niet, schitterend om zo de activiteit van dit beest te ervaren. Je schrikt je helemaal rot. Dit in tegenstelling tot een aanbeet op een meter of tien afstand.

Afijn, een koude actieve middag met slechts 2 snoekjes, waaronder Chris z’n eerste sinds jaren. Op naar de kerstvakantie… 2 weken vrij… en hopelijk geen ijs !!!

Een snelle start... een lang verwacht vervolg... en een 'kapitaal' einde !!

Vandaag met Chris wat stekjes afgestuind. Afgesproken bij het politiebureau en bij worp twee was het meteen raak. Een snoek van 55 cm was de klos... dat beloofd wat! 10 meter later wederom een snoek op mijn blinker, helaas... gemist! Met zo'n snelle start mag je heel wat verwachten in een paar uurtjes.

Het bleef uit, ruim anderhalf uur, geen tikkie. Na een aantal buien en een behoorlijk opstekende wind was het uiteindelijk weer raak. Een mooie aanbeet met een snoek van 75 cm als resultaat.

Nog drie worpen voor Chris, altijd aardig om het nabije einde aan te kondigen. Hoe vaak het me al niet met Dirk is overkomen, dat we besluiten om allebei nog 5 keer in te gooien voordat we verkassen of naar huis gaan... waarbij we in de laatste of één na laatste worp nog een mooie snoek haken. Afijn, Chris zijn laatste worp levert ook nog een aanbeet op. Helaas schiet de snoek een meter of twee voor de kant los. Een schrale troost is, dat het geen 80-er was...

Chris gaat er vandoor en ik besluit om nog één slootje te pakken. Hier weet ik een 'kapitale' snoek van wel 34 cm te vangen.

Het struinen kan beginnen...

Tijdens een kort bezoek (3 dagen excl. 2 reisdagen) aan Nederland toch nog kans gezien een paar uurtjes met pa te gaan snoeken. We besluiten wat slootjes in papendrecht af te lopen met ieder een spinhengeltje voorzien van een blinkertje.

Erik het zoontje van zus Anna zou en moest even komen kijken, dus kiezen we ervoor om direct thuis over te steken en in aanliggende slootje wat te gooien. Erik was met Anna nog niet aanwezig of ik had de eerste al te pakken, een leuk snoekje van 54 cm.

We liepen het slootje verder uit, waarbij pa er een verspeelde en ik zelf nog een volger had, die helaas niet in het draaiend metaal (tr)hapte. In een volgend slootje was het voor mij al snel weer raak met een snoekje van 45 cm. Nog geen 3 worpen verder was het vlak voor de kant weer raak. Een mooie snoek van 73 cm zat maar net gehaakt aan het andere eind van de lijn. Toch kwam ook deze op de kant en werd z.s.m. weer gereleased.

Even verderop hapte nog een snoek toe, die alweer na een aantal seconden zijn eigen vrijheid opeiste en mijn teller jammer genoeg op 3 stuks liet staan.

Ondertussen begon het ietwat te regenen, maar we besloten toch nog wat verder te proberen. In een slootje waar Leo al zeer regelmatig mooie 70-ers wist te vangen, haakte ik nog een kleine snoek die zo ingehuurd kon worden in het Russisch Staats circus. De sprongen en capriolen die deze maakte waren eigelijk gewoon lach wekkend en ik vond het dus geen probleem toen deze zichzelf bevrijdde. Als we net als in de "karperwereld" onze gevangen snoeken een naam gaan geven dan was dit HOEDINI geworden.

We liepen nog een 200 meter sloot verder en besloten toen terug naar huis te gaan, er stond namelijk nog een en ander op het programma vanwege de verjaardag van Ben.

De dag werd afgesloten met de film 2012, wel als het waar is wat er in die film gebeurt dan stop ik nu met alles wat ik nog op deze aardbol moet uitvreten en ga direct proberen die dikke metersnoek te vangen want dan is "time very short" en die metersnoek heb ik nog niet.

Intussen weer terug in Roemenie, Nederland zal er wel niet meer inzitten van dit jaar. Ik ga zeker proberen om hier nog wat uurtjes aan de waterkant te vertoeven.

MZL. Dirk

Mooie Snoek van 86 cm voor Jan-Willem

Het was hard werken vandaag, met regelmatig een bui en op zowel stek 1 als stek 2 waren ze behoorlijk aan het spuien. Toch wist Jan-Willem op stek 1 een schitterende snoek van 86 cm te vangen. Een behoorlijke dreun op de hengel, deed eerst geloven dat vastzitten de reden was, maar bij een wegtrekkende lijn door het water en een flinke klapper van een staart wisten we genoeg.


Na deze vangst toch naar stek 2 ivm veel vuil in het water. Hier lagen we droog in het water, waarna het de gehele middag heeft geregend. Geen stootje meer gehad... vooral koud en nat gehad!! Afijn... we kijken terug op een nuttige sessie met een mooi PR voor Jan-Willem.

Franse septembersessie Deel 1

Heel de zomer heb ik moeten aanzien hoe zo’n beetje al mijn collega’s beurtelings het zonnige zuiden, de één nog verder dan de ander, hebben aangedaan. Alle officiële zomerdagen heb ik wel gewerkt. Maar de 2e week van september was het dan eindelijk mijn beurt. Met een volle bezetting op de zaak ben ik er tussenuit geglipt om mijn batterij eens flink op te laden. Dit gaat dan ook gebeuren in het zuiden de la belle France!

Samen met Daan en een slordige 125kg bollen zijn we donderdagochtend 10 september afgereisd naar Cahors. Dat is precies 1000km van huis. Hier zouden we overnachten in een Formule 1 hotel zodat we de volgende ochtend fris en fruitig van start konden gaan. Voor de avondschemering was ingevallen waren we al op plaats van bestemming. We grepen deze snel verlopen reis aan door een nabijgelegen restaurant aan te doen. Een plaatselijke fles wijn werd vakkundig gekozen door meneer “Vin” Van Dijk, wat hem altijd zeer goed afgaat moet ik zeggen. Deze keer was zoals verwacht niet anders. Na ons hoofdmaal en koffie met een likeurtje genuttigd te hebben zijn we teruggekeerd naar ons kladhotel.

De volgende morgen omstreeks 08uur vervolgde we onze reis. Het was maar 40km van ons nachtverblijf. Binnen het uur waren we dan ook al aan de oevers van rivier de Lot. Op deze stek, ook wel door ons de trechterstek genoemd, hebben we vorig jaar buitengewoon ontspannen gevist en ook verrassend mooie spiegelkarpers gevangen. Voor de Lot vrij ongewoon aangezien het bekend staat om zijn schubs. We zouden nu alleen voeren en later terugkomen. Vijftien kilo boilies gingen te water hier. Die dag hebben we onze tijd besteed om te gaan pionieren aan de Lot. Kilometers zandpaden hebben we bereden om hopelijk prachtige stekken te vinden. Enkele stekken hebben we licht gevoerd om wellicht later in de week terug te keren. Vlak voor de schemering zijn we neergestreken op een stuk Lot wat afgedamd was. Ik koos voor 2 hengels in de geul (7 meter diep) en 1 hengel aan eigenzijde op het schuine talud. Rond het nachtuur kwam Daan zachtjes naar me toe gelopen. Hij fluisterde me dat mensen schuin aan de overkant zojuist aangekomen zijn. Ik zag ze met zaklampen heen en weer lopen en de deuren van de portieren van de auto waren duidelijk hoorbaar. Wat zouden ze daar doen? Vissers? Vaag was het voor ons wel. Daan opperde om de beetmelders uit te schakelen, want een aanbeet zou enorm galmen in deze steile bergachtige omgeving. ’s Nachts vissen is immers niet toegestaan hier. Na een kwartier was ik alweer in slaap gevallen. Kort erop hoorde ik ineens mijn slip gieren! Bij het aanslaan voelde het apart. Een wilde vis maar wel één met body. Daan lag 10meter van mij vandaan maar had doordat de piepers uit stonden niets gehoord. Ik moest het alleen doen, ik kon geen geluid maken want aan de overkant waren mensen een half uur geleden gearriveerd. De vis was krachtig en het gelukte me dan ook niet om deze snel af te handelen. Na een minuut of 20-25 zat de vis onder mijn top. Daan schrok wakker doordat de vis het wateroppervlak doorkliefde. Hij stamelde iets over een ree… Hij begreep totaal niet wat er gaande was. Ssssstt, ik heb beet fluisterde ik. Mensen…overkant… herinnerde ik hem.
Daan strompelde van zijn stretch en nam het net van me over. Wes, een meerval heb je zei ie! Toch knap gezien van hem in het aarde donker, mijn vermoedens dat ik zo’n baardmans aan de haak had werden bevestigd. Even later zat ie in het net. We schatten de vis op ca 1.10m.
De verdere nacht en ochtend bleef het stil.

De volgende nacht hebben we 80km verderop gezeten. Op dit stuwstuk moeten volgens zeggen mooie vissen huizen. Op deze reeds aangevoerde stek hebben we geblankt. Halverwege de ochtend kozen we ervoor om terug te rijden richting de trechterstek en deze te voorzien van vers voer. Morgen zouden we het gaan afromen was ons plan! Voor aankomende nacht zijn we een aantal stuwstukken stroomopwaarts gaan zitten. Waanzinnig mooie stek om te logeren, maar het bleef wederom stil bij onze stokken…. Drie nachten gevist en geen enkele karper op de mat. Dan moet het vannacht maar gebeuren op ons zeer royaal bevoerde trechterstek! De hengels werden secuur uitgevaren en voorzien van een paar klauwtjes boilies. Nu maar hopen dat ze er bovenop zitten.

Binnen een kwartier was het al raak, een barbeel had zich vergrepen aan mijn gekookte boilie. Voor het avond was hadden we al een stuk of 6 witvissen te pakken. Heel veel vis op ons voer maar aast er wel karper op? De twijfel sloeg toe… Dan toch, omstreeks 22uur een run!. Notabene een hengel niet van de voerplek! Daan had die nonchalant onder het kantje geslingerd. Een spiegel van begin 30 pond werd digitaal vastgelegd. Dertig minuten later was het diezelfde hengel die weer afging. Nu was het mijn beurt om te drillen. We moesten er met de boot achteraan omdat ie door diverse op de bodem gelegen takken was gezwommen. Het gelukte ons om deze naar later bleek prachtige spiegel in het net te krijgen. Net geen 40 pond en wederom een prachtige bouw! De nacht was relatief rustig maar in de vroege uurtjes hebben we onze hengels verscheidene malen moeten terugbrengen. De kopvoorns en barbelen waren superactief. De karpers bleven helaas uit.

Een Lotspiegel van begin 30 Pond

En één van net geen 40 Pond

Het was alweer dinsdag. Ik besloot om ook een hengel onder de kant te leggen alleen dan onder mijn top op ca. 3 meter water. Midden in de nacht was het dan ook juist die hengel waar een karper ermee vandoor ging met mijn snowman-combinatie. Daan kwam aangesneld en nam de kromme hengel van me over. Helaas raakte de lijn verstrikt aan een grote tak/ boom op de bodem van de Lot. Er zat niets anders dan de karper los te maken met de boot.. Maar na een kwartier ploeteren was de vis nog steeds niet bevrijd van dit obstakel. Ik besloot om een andere hengel binnen te halen. Hiermee wilde we de lijn aan de andere kant van het obstakel dreggen omdat de vis nog steeds kleine runs nam. Na wat geluk haakte ik de lijn. Daan drilde de vis met de hand af en nadat de 11kg wegende spiegel in het net hing, konden we de lijn afknippen en door de boom terugflossen.
Na 5 dagen doorgebracht te hebben op de Lot reisden we af naar een diep stuwmeer op 130km afstand, daar zouden we de rest van onze sessie gaan doorbrengen.

Wesley

Lotspiegel van begin 11 kg

Visfoto's

Tja, zo heerlijk struinend langs alle vispagina’s die we rijkelijk kunnen bezoeken, kom je wel eens wat aardigs tegen. Wie wel eens op metersnoeken.nl komt heeft de enorme jongen van Dick van Hattem ongetwijfeld niet over het hoofd gezien. Met een speciale link wordt deze vangst als ‘monsterlijk monster’ aangekondigd… en terecht! Een verschrikkelijk beest waarbij een Labrador nog als levend aas gebruikt kan worden. Fotogenieke plaatjes maken het helemaal af en daar ontbreekt het bij mooie snoeken nog wel eens aan.

‘De Belgische foto’
Karpervissers leren het zich redelijk snel aan, even een mooie foto… Dan heb ik het natuurlijk niet over die ‘Belgische foto’… een 25-ponder die eruit ziet als een 45-Ponder, waarbij de vingers van de vanger als 450 Grams Rookworsten onder de vis vandaan steken.

‘De voorbijgangersfoto’
Het tegenovergestelde tref je daarentegen ook regelmatig aan… en dat is misschien nog wel meer storend. Een schitterende ‘natuurfoto’ van de omgeving waarbij jij ergens in het midden staat met een snoek van 112 cm. Alsof we als vissers te bescheiden zijn om een paar instructies aan de fotograaf te geven. Mocht de hint; dat het om de vis gaat, niet hebben gewerkt, dan kan je tegenwoordig je digitale foto’s altijd enigszins bijsnijden. Picasa3 is daarbij een handig gratis programma.

‘De-ik-ben-nog-moe-van-de-strijd-foto’
Natuurlijk hebben we ook nog die foto met die dikke snoek rustend op je knieën, alsof je de kracht niet meer hebt om deze schitterende vis op te tillen. Erg jammer, zeker wanneer die eerder genoemde voorbijganger er een foto van maakt en er lekker bij blijft staan. Je mooie 90-er ziet er uit als een snoek van 73 cm. Voorbeelden genoeg, zoek maar eens op Metersnoek bij Google-afbeeldingen.

Natuurlijk mag je best laten zien wat je gevangen hebt en daar hoort soms wat knipwerk bij. Uiteraard heb ik ook foto’s in mijn archief die aan bovengenoemde omschrijvingen voldoen en die zeker geen schoonheidsprijs verdienen. Toch experimenteer je met het maken van visfoto’s, het zien en beoordelen van foto’s van anderen hoort daar ook bij. Het blijft heel persoonlijk, maar zo kom je er wel achter hoe je je vangsten op de gevoelige plaat wil hebben. Denk er eens van tevoren over na… achteraf baal je er wellicht van.